یادداشتی در باب فناپذیری و ارزشهای حقیقی
جواد طلسچی یکتا – سردبیر پایگاه خبری مددکار نیوز
زندگی، گذرگاهی کوتاه است و سرنوشت نهایی همه ما، بازگشت به خاک است. چه درسها که در دل این حقیقت تلخ نهفته است.
به گورستان که قدم میگذاریم، سنگهای سرد و بیرمق، حکایت از پایانِ روزگاری دارند که روزی در آن، انسانها در اوج قدرت و جاه و جلال میزیستهاند. وزیر و مدیرکل، استاندار و فرماندار، روسای ادارات… همه در نهایت، زیر خاک خفتهاند. نام و نشان از آن غرور و منزلت، جز در خاطرهها و سنگ یادبود، باقی نمانده است.
اینجا، در این مکانِ خاموش و پر از سکوت، حقیقت آشکار میشود: تمام تلاشها برای کسب مقام و ارتقای جایگاه، در برابر این سرنوشت محتوم، بیارزش است. توشه اصلی برای سفر ابدی، نه جمعآوری ثروت و قدرت، بلکه کردار نیک و اعمال صالح است.
گاهی، وسوسه رقابت و میل به حذف رقیب، چنان قوی میشود که چشمها را بر حقایق میبندد.
کینهها و انتقامها، سایهای تاریک بر دل میافکنند و مانع از دیدن زیباییها و ارزشهای حقیقی میشوند. حتی با علم به فناپذیری زندگی و بیارزشی تعلقات مادی، ممکن است همچنان به دنبال انتقام و تداوم دشمنی باشیم.
باید کمی مکث کنیم، کمی تأمل کنیم و از این هیاهوی دنیوی فاصله بگیریم. بیاموزیم که ارزش زندگی را در چیزهای پایدارتر بیابیم. مهربانی، گذشت، ایثار و عشق، گنجینههایی هستند که با خود به آن سوی هستی میبریم.
اجازه دهیم نگاه عمیقتر بر زندگی حاکم شود و در جستجوی آرامش و سعادت، به جای قدرتطلبی و مقامجویی، به سوی معنویت و انسانیت گام برداریم.
