هوش مصنوعی و آینده مددکاری اجتماعی: تهدید یا فرصت؟

هوش مصنوعی و آینده مددکاری اجتماعی: تهدید یا فرصت؟

پایگاه خبری مددکار نیوز: تحولات شگرف هوش مصنوعی (AI) در حال دگرگونی صنایع مختلف است و حوزه مددکاری اجتماعی نیز از این قاعده مستثنی نیست.

این فناوری نوظهور، هم پتانسیل افزایش کارایی و دسترسی به خدمات را دارد و هم نگرانی‌هایی را در مورد تعدیل نیرو و تغییر ماهیت حرفه مددکاری اجتماعی برانگیخته است.

تهدید تعدیل نیرو

بسیاری از وظایف روتین و اداری مددکاران اجتماعی، مانند جمع‌آوری داده‌ها، ارزیابی اولیه مراجعین و پیگیری موارد، به طور فزاینده‌ای توسط سیستم‌های هوش مصنوعی قابل انجام است.

گزارش‌ها نشان می‌دهد که این اتوماسیون می‌تواند در بلندمدت منجر به کاهش نیاز به مددکاران اجتماعی در برخی زمینه‌ها شود، به خصوص در وظایفی که نیازمند مهارت‌های تحلیلی و پردازشی داده هستند (Feldman & Turney, 2021).

با این حال، متخصصان بر این باورند که هوش مصنوعی به طور کامل نمی‌تواند جایگزین جنبه‌های انسانی و عاطفی مددکاری اجتماعی شود.

تأثیر بر خدمات مددکاری اجتماعی

هوش مصنوعی در حال حاضر توانایی ارائه خدمات متنوعی در حوزه مددکاری اجتماعی را دارد، از جمله:

• چت‌بات‌های حمایتی: ارائه پشتیبانی عاطفی اولیه و راهنمایی به مراجعین از طریق چت‌بات‌ها (Inkster et al., 2018).
• سیستم‌های پیش‌بینی خطر: شناسایی افراد در معرض خطر آسیب‌های اجتماعی، مانند خشونت خانگی یا خودکشی، با استفاده از الگوریتم‌های پیش‌بینی (O’Neil, 2016).
• توصیه‌گرهای خدمات: ارائه پیشنهادات شخصی‌سازی شده برای خدمات مددکاری اجتماعی بر اساس نیازهای مراجعین (Brahnam et al., 2019).
• تحلیل داده‌های کلان: شناسایی الگوهای آسیب‌های اجتماعی و تعیین اولویت‌های برنامه‌ریزی (Ribeiro et al., 2020).

این خدمات می‌توانند دسترسی به مددکاری اجتماعی را افزایش دهند، به خصوص برای افرادی که در مناطق دورافتاده یا با محدودیت‌های مالی مواجه هستند. با این حال، نگرانی‌هایی در مورد سوگیری الگوریتمی، حفظ حریم خصوصی داده‌ها و فقدان تعامل انسانی در این خدمات وجود دارد.

پیشرفت‌های جهانی

در سطح جهانی، پروژه‌های متعددی با استفاده از هوش مصنوعی در حوزه مددکاری اجتماعی در حال اجرا هستند:

• Ellie (دانشگاه USC): یک درمانگر مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی که می‌تواند علائم افسردگی و اضطراب را تشخیص دهد (Swartz et al., 2017).
• Woebot (شرکت Woebot Health): یک اپلیکیشن چت‌بات که با استفاده از اصول درمان شناختی-رفتاری (CBT) به کاربران کمک می‌کند تا با مشکلات روحی و روانی خود مقابله کنند.
• Predictive Risk Scores (بسیاری از سازمان‌ها): استفاده از الگوریتم‌ها برای پیش‌بینی خطر سوء استفاده از کودکان و ارائه مداخله‌های زودهنگام.

با وجود این پیشرفت‌ها، ضروری است که مددکاران اجتماعی با آگاهی از پتانسیل‌ها و محدودیت‌های هوش مصنوعی، خود را برای آینده حرفه آماده کنند و نقش‌های جدیدی را به عنوان تسهیل‌گران و ناظران سیستم‌های هوش مصنوعی بر عهده بگیرند.

منابع:

• Brahnam, S., et al. (2019). The potential of artificial intelligence in social work. Journal of Social Work, ۱۹(۵), ۶۱۳-۶۲۹.
• Feldman, D., & Turney, D. (2021). The impact of automation on social work. Social Work, ۶۶(۱), ۴۴-۵۳.
• Inkster, B. A., et al. (2018). An evaluation of the effectiveness of a chatbot for young people experiencing mental health difficulties. Journal of Medical Internet Research, ۲۰(۶), e11499.
• O’Neil, C. (2016). Weapons of math destruction: How big data increases inequality and threatens democracy. Crown.
• Ribeiro, S., et al. (2020). Big data and social work: Opportunities and challenges. British Journal of Social Work, ۵۰(۵), ۱۶۳۷-۱۶۵۳.
• Swartz, J., et al. (2017). Ellie: A virtual agent for psychotherapy. Computers in Human Behavior, ۷۰, ۳۰۸-۳۱۹.