
کودکِ تاب آورِ من: ساختن تاب آوری از خانه آغاز میشود
فرزندپروری در یک دقیقه؛ فرزند شما با دیدن شما چه چیزی یاد میگیرد؟
«میخواهید بدانید فرزندتان در آینده چه انسانی خواهد شد؟ به رفتار امروز خودتان نگاه کنید!»
فرزندپروری فقط مجموعهای از توصیهها، بایدها و نبایدها نیست. کودکان بیش از آنکه از سخنان والدین بیاموزند، رفتار آنها را مشاهده میکنند و از الگوهای رفتاری والدین یاد میگیرند.
این نکته، محور یکی از قسمتهای سلسلهویدئوهای «کودکِ تابآورِ من» است؛ مجموعهای کوتاه و کاربردی با ارائه دکتر جواد طلسچی یکتا، بنیانگذار رسانه تابآوری ایران که با تمرکز بر مفاهیم مهم تربیت کودک، فرزندپروری و تقویت تابآوری کودکان تهیه و منتشر میشود.
کودک، ما را تماشا میکند
کودک در خانواده فقط شنونده نیست؛ او دائماً در حال مشاهده است.
شیوه برخورد والدین با خشم، شکست، اختلاف، اشتباه، اضطراب، تصمیمگیری و حتی مشکلات روزمره، برای کودک تبدیل به یک الگوی عملی میشود.
اگر در خانه فریاد زدن شیوه غالب ارتباط باشد، کودک ممکن است فریاد را بهعنوان راهی برای مواجهه با تعارض بیاموزد.
اگر اشتباه کردن با سرزنش همراه شود، کودک ممکن است بهتدریج از تجربه کردن و پذیرفتن خطرهای منطقی دوری کند.
اگر احساسات و حرفهای کودک نادیده گرفته شود، ممکن است یاد بگیرد که احساسات خود را پنهان کند و درباره آنچه در درونش میگذرد صحبت نکند.
در مقابل، وقتی والدین با احترام گفتوگو میکنند، به کودک فرصت انتخاب و تجربه میدهند، هنگام شکست در کنار او میمانند و به جای مقایسه کردن، توانمندیهایش را میبینند، در حال آموزش مهارتهایی هستند که فراتر از موفقیتهای مقطعی اهمیت دارند.
فرزندپروری؛ ساختن تابآوری از خانه آغاز میشود
تابآوری به معنای آن نیست که کودک هرگز شکست نخورد، ناراحت نشود یا با دشواری مواجه نشود.
کودک تابآور کودکی نیست که هیچ مشکلی در زندگی نداشته باشد؛ بلکه کودکی است که بهتدریج یاد میگیرد چگونه با دشواریها مواجه شود، از تجربههای سخت بیاموزد، احساسات خود را بشناسد و پس از ناکامی دوباره تلاش کند.
در این مسیر، خانواده و بهویژه والدین، نقش بسیار مهمی دارند.
وقتی کودک میبیند والدین او در برابر مشکلات چگونه واکنش نشان میدهند، چگونه عذرخواهی میکنند، چگونه اشتباه خود را میپذیرند، چگونه خشم خود را مدیریت میکنند و چگونه پس از یک شکست دوباره تلاش میکنند، در واقع با یک الگوی زنده و روزمره از تابآوری مواجه است.
بنابراین تربیت کودک تابآور صرفاً با آموزش چند تکنیک یا گفتن چند جمله انگیزشی اتفاق نمیافتد؛ تابآوری در بسیاری از مواقع در فضای واقعی زندگی و از طریق مشاهده رفتار بزرگسالان شکل میگیرد.
فرزندم با دیدن من چه چیزی یاد میگیرد؟
شاید یکی از مهمترین پرسشهای فرزندپروری همین باشد:
«فرزندم با دیدن رفتار من، چه چیزی را یاد میگیرد؟»
پیش از آنکه از خودمان بپرسیم:
«چگونه فرزندم را تربیت کنم؟»
بهتر است از خود بپرسیم:
«من با رفتار روزمره خودم، چه نوع انسانی را به فرزندم نشان میدهم؟»
زیرا ممکن است کودک بیش از آنچه از سخنان ما میآموزد، از نحوه زندگی کردن ما بیاموزد.
احترام، گفتوگو، پذیرش اشتباه، فرصت تجربه، حمایت در زمان شکست، توجه به احساسات و پرهیز از مقایسه، همگی میتوانند بخشی از محیطی باشند که در آن کودک فرصت رشد اعتمادبهنفس و تابآوری را پیدا میکند.
شاید مهمترین درس زندگی فرزندمان، همان چیزی باشد که ما هر روز بدون گفتن حتی یک کلمه به او آموزش میدهیم.
کودکِ تابآورِ من
سلسلهویدئوهای «کودکِ تابآورِ من» با هدف طرح مفاهیم مهم و کاربردی در حوزه فرزندپروری، تربیت کودک و تابآوری، در قالب ویدئوهای کوتاه ارائه میشود.
این مجموعه با ارائه دکتر جواد طلسچی یکتا، بنیانگذار رسانه تابآوری ایران، تلاش دارد موضوع تابآوری کودکان و نقش خانواده در پرورش آن را به زبانی ساده، قابل فهم و کاربردی با والدین و مخاطبان به اشتراک بگذارد.
فرزندپروری از امروز آغاز میشود؛ از رفتارهایی که کودک میبیند، تجربه میکند و با خود به آینده میبرد.
فرزند شما با دیدن شما، چه چیزی یاد میگیرد؟
