ضرورت شبکه ملی مددکاران اجتماعی ایران: از آسیبشناسی پراکندگی تا همگرایی ملی
ضرورت شبکه ملی مددکاران اجتماعی ایران: از آسیبشناسی پراکندگی تا همگرایی ملی
پایگاه خبری مددکار نیوز: سالهاست که در محافل و نشستهای متعدد مددکاری اجتماعی ایران، ایدههای ارزشمندی مطرح شدهاند، اما متاسفانه این ایدهها به دلیل عدم همگرایی و پراکندگی، غالباً به نتیجهای ملموس نرسیدهاند. این در حالی است که تجربه تاسیس «شبکه ملی کلینیکهای مددکاری اجتماعی» نشان میدهد که با یک عزم ملی و شبکه محور، میتوان گامهای موثری در راستای ارتقای سطح مددکاری اجتماعی در کشور برداشت.
متاسفانه در گذشته، هرگاه مددکاران اجتماعی در نشستی گرد هم آمدهاند، بیشتر به آسیبشناسی عملکرد همدیگر پرداختهاند تا به ارائه راهکارهای عملی و همگرایانه. این نقدها، اغلب تند و کلی بودهاند و به جای ایجاد سازندگی، به تشدید اختلافات و فردگرایی منجر شدهاند. نتیجه این امر، تسلط تعداد محدودی از افراد بر سرنوشت مددکاری اجتماعی ایران بوده است؛ افرادی که توانستهاند با اتخاذ تصمیمات یکطرفه، منافع خود را پیش ببرند.
مشکل اساسی، عدم توانایی مددکاران اجتماعی ایران در دستیابی به یک اجماع و همگرایی ملی است.
هزاران مددکار اجتماعی در سراسر کشور، هرگز نتوانستهاند بر منافع فردی خود غلبه کرده و برای رسیدن به یک هدف مشترک، متحد شوند.
این پراکندگی، به سود کسانی تمام شده است که به فکر منافع شخصی خود بودهاند و از این وضعیت به نفع خود استفاده کردهاند.
پیشکسوتان این حوزه، به دلیل خستگی و ناامیدی، از درگیری در این مناقشات کنارهگیری کردهاند. اساتید دانشگاه نیز، به دلیل دغدغههای مربوط به منافع علمی و مادی خود، از میادین عملی مددکاری اجتماعی دور شده و به فعالیتهای آکادمیک محدود شدهاند. و در کف جامعه مددکاران، معیشت و مسائل اقتصادی، همواره بر همه چیز سایه افکنده و بسیاری را به سمت افراد قدرتمند و بانفوذ در حوزه مددکاری اجتماعی سوق داده است.
این وضعیت، نشان میدهد که ایجاد یک «شبکه ملی مددکاران اجتماعی ایران» نه تنها ضروری، بلکه یک ضرورت اجتنابناپذیر است. این شبکه باید با هدف همگرایی، ایجاد یک صدای واحد و دفاع از حقوق و منافع تمام مددکاران اجتماعی در کشور تاسیس شود.
ویژگیهای یک شبکه ملی مددکاران اجتماعی موفق
- مشارکت حداکثری: این شبکه باید فراگیر بوده و تمام مددکاران اجتماعی، از جمله مددکاران شاغل در بخش دولتی، غیردولتی، دانشگاهیان و مددکاران مستقل را در بر بگیرد.
- تمرکز بر اهداف مشترک: تمرکز اصلی این شبکه باید بر شناسایی و تحقق اهداف مشترک مددکاری اجتماعی در ایران باشد، نه منافع فردی یا گروهی.
- شفافیت و پاسخگویی: فعالیتهای این شبکه باید شفاف و قابل پیگیری باشد و در قبال اعضای خود پاسخگو باشد.
- مستقل و غیرسیاسی: این شبکه باید از وابستگیهای سیاسی و منافع خاص دور بوده و به طور مستقل فعالیت کند.
- همکاری با سایر نهادها: این شبکه باید با سایر نهادها و سازمانهای مرتبط با مددکاری اجتماعی، مانند وزارت بهداشت، وزارت رفاه و سازمانهای مردمنهاد، همکاری نزدیک داشته باشد.
ایجاد این شبکه، نیازمند یک عزم ملی و تلاش شبانهروزی تمام مددکاران اجتماعی ایران است.
با همت و همکاری یکدیگر، میتوانیم بر پراکندگی و فردگرایی غلبه کرده و یک سیستم مددکاری اجتماعی قوی و کارآمد در ایران ایجاد کنیم. این شبکه، میتواند به عنوان یک صدای واحد، از حقوق و منافع مددکاران اجتماعی دفاع کند، استانداردهای حرفهای را ارتقا دهد و به بهبود کیفیت خدمات مددکاری اجتماعی در کشور کمک کند.
تنها در این صورت است که میتوانیم شاهد تحولی اساسی در حوزه مددکاری اجتماعی ایران باشیم و به آرمانهای بلند این حرفه، یعنی ارتقای رفاه و عدالت اجتماعی، دست یابیم.
