چالشِ اصالت در آموزش تابآوری؛ چرا سازمانها از «پدرخواندگی» هراس دارند؟
به قلم: دکتر جواد طلسچی یکتا، بنیانگذار رسانه تابآوری ایران
در دنیای پرشتاب امروز، «تابآوری» دیگر نه یک انتخاب، که ضرورتی برای بقا و بهرهوری سازمانهاست. با این حال، در کنار رشد تقاضا برای دانش تابآوری، شاهد پدیدهای نگرانکننده در فضای آموزش کشور هستیم که نه تنها مانع از توسعه زیرساختی این دانش شده، بلکه اعتماد مدیران ارشد سازمانها را نیز به شدت خدشهدار کرده است.
به عنوان کسی که سالهاست در مسیر ترویج دانش تابآوری گام برمیدارم، امروز باید صریحتر از همیشه از نگرانیهای سازمانها پرده بردارم؛ نگرانی از هجوم افرادی که بیش از آنکه به «تربیت» و «توسعه» سازمان بیندیشند، در پی «مالکیتخواهی» و «تاریخسازی» هستند.
بحرانِ «پدرخواندگی» در عرصه علمی
متأسفانه، برخی فعالان این حوزه، به جای تمرکز بر انتقالِ صحیحِ دانش، انرژی خود را صرف «برندسازیهای کاذب» کردهاند. این افراد با ورود به یک سازمان و برگزاری یک دوره آموزشی کوتاه، بلافاصله در اخبار و گزارشهای خود به گونهای القا میکنند که گویی «پدرِ دانش تابآوری» در آن سازمان هستند و پیش از ورود آنها، هیچگونه فعالیتی در این حوزه وجود نداشته است.
این رویکردِ «تاریخساز»، آسیبزا است. بسیاری از سازمانهای پیشرو، به دلیل تجربههای تلخ گذشته از همکاری با این دسته از اشخاص، امروزه با نوعی «گاردِ دفاعی» با هرگونه دعوت از فعالان تابآوری برخورد میکنند.
مدیران سازمانها به صراحت ابراز میدارند: «نگرانیم که اگر امروز از فلانی برای آموزش دعوت کنیم، فردا در چندین خبر خود را پدر علم تابآوری در سازمان ما بنامد و اعتبارِ پیشینه سازمان را زیر سوال ببرد.»
رویکرد «چراغ خاموش»؛ راهکاری برای اثربخشی بدون حاشیه
این نگرانی، کاملاً بهحق است. همین دغدغههای امنیتی و حرفهای باعث شده است که سازمانهای بزرگ کشور، برای پرورش «تسهیلگرِ تابآوری» به سراغ رویکردهای «چراغ خاموش» بروند.
رسانه تابآوری ایران (resiliencemedia.ir)، دقیقاً با درک همین نیازِ سازمانها به «تخصصِ عاری از غرور»، قدم به میدان گذاشته است. ما در این رسانه، بدون هیچگونه چشمداشت مادی، مالی یا تمایل به تصاحبِ عناوینِ دهانپرکن، صرفاً به دنبالِ نهادینهسازی دانش تابآوری هستیم. تفاهمنامههای داوطلبانه ما با سازمانهای بزرگ کشور، نه برای «برندسازی شخصی»، بلکه برای «توانمندسازیِ درونسازمانی» منعقد شده است.
فراخوان به حرفهایگری
پیام من به سازمانها و نهادهای کشور روشن است: دانش تابآوری متعلق به هیچ فرد یا گروه خاصی نیست که بخواهد آن را به نام خود سند بزند. تابآوری، دانشی اجتماعی است که باید در خدمتِ سلامت و رشدِ سرمایه انسانیِ سازمانها باشد.
رسانه تابآوری ایران، با شعار «خدمت به جای شهرت»، همچنان آماده است تا با سازمانهایی که به دنبالِ تربیتِ تسهیلگرانِ داخلی (و نه ایجاد وابستگی به مدرسینِ «پدرخواندهمآب») هستند، همکاری کند. ما بر این باوریم که پیروزیِ واقعیِ یک مدرس، روزی رقم میخورد که سازمانِ میزبان، دیگر به او نیازی نداشته باشد، نه روزی که مدرس، تمامِ هویتِ تابآوریِ آن سازمان را به نامِ خود مصادره کند.
با احترام، دکتر جواد طلسچی یکتا
بنیانگذار رسانه تابآوری ایران و پدر رسانهای تابآوری در ایران WWW.RESILIENCEMEDIA.IR
