مناقشه بر سر “پدرخوانده تابآوری” در ایران: نگاهی به چالشهای تخصصی و رفتاری
پایگاه خبری مددکار نیوز: در حالی که آموزش تابآوری در ایران به عنوان یک ضرورت اجتماعی و روانشناختی مورد توجه قرار گرفته است، یک مناقشه تخصصی و رفتاری پیرامون جایگاه و عملکرد یک فرد خاص در این حوزه، به موضوعی بحثبرانگیز تبدیل شده است. دکتر جواد طلسچی یکتا، مددکار اجتماعی و فعال در زمینه سلامت اجتماعی، با انتقاداتی جدی به رویکرد و ادعاهای این فرد، به تشریح ابعاد مختلف این مناقشه پرداخته است.
ریشههای مناقشه: ادعای انحصار و عدم توجه به پیشینه تخصصی
دکتر طلسچی یکتا، در گفتوگو با خبرنگار ما، با اشاره به فعالیت گسترده این فرد در زمینه تابآوری، بیان میکند: «مشکل از آنجایی آغاز میشود که فردی تابآوری را از آن خود میداند! در چنین شرایطی دیگر چه میتوان کرد؟» وی با تأکید بر پیشینه تخصصی روانشناسان ایرانی در حوزه انعطافپذیری و انطباقپذیری روانشناختی، میافزاید: «تابآوری در ایران پدران واقعیاش روانشناسان پیشکسوتی هستند که وقتی خودپدرخوانده تابآوری در دوران کودکیشان به سر میبردند، در این زمینه مطالعات مفصلی داشتهاند.»
وی به گسترش برنامههای آموزشی تابآوری در دانشگاهها، صنایع و سازمانهای مختلف اشاره میکند و میگوید: «صدها برنامه آموزشی تابآوری در حوزه های مختلف دانشگاهها، حوزه های صنعت و نفت و بانکها و اصناف مختلف و نظام پزشکی و … انجام شده و متعاقباً انجام خواهند شد، اما ایشان صرفاً با فعالیتهای تابآوری صورت گرفته از جانب وبسایت مددکاری اجتماعی ایرانیان دچار مشکل است و با نقاط دیگری که به شدت بر موضوع تاب آوری متمرکز هستند کاری ندارد!»
انتقاد به کیفیت محتوای آموزشی و رویکرد تبلیغاتی
دکتر طلسچی یکتا، با انتقاد از کیفیت محتوای آموزشی ارائه شده توسط این فرد، میگوید: «ما در سال ۱۴۰۰ بر حسب تصمیم کارشناسان رسانه ایرانیان به این نتیجه رسیدیم که بسیاری از مطالب ایشان جنبه فردی، شخصی و وبلاگی دارد و ضرورتی به وجودشان در یک وبسایت دارای گردش کار ملی نیست. مثلاً مطالب مختلفی از ایشان در حد ۴۰۰ کلمه منتشر شده بود، تابآوری در مددکاری اجتماعی، تاب آوری در صنعت نفت، تاب آوری زنان و بسیاری مطالب دیگر، که هیچکدام منظور و مفهوم اصلی موضوعات را به مخاطب منتقل نمی کرد.»
او به بازخوردهای منفی مخاطبان اشاره میکند و میگوید: «مخاطب احساس میکرد با شعورش بازی شده است! مثلاً تابآوری در مددکاری اجتماعی، ابتدا تعارفی از تابآوری داشت، بعد به اهمیت آن اشاره میکرد، به یکباره بدون کمترین اشارهای به جایگاه این موضوع در حرفه مددکاری اجتماعی، به این نتیجه میرسید که: شایسته است مددکاران اجتماعی ایران به این موضوع توجه ویژه داشته باشند و …»
وی به رویکرد تبلیغاتی این فرد نیز انتقاد میکند و میگوید: «هر کلیدواژهای در زمینه تابآوری را انتخاب میکردیم، از فردای آن روز پنجاه رپرتاژ با همان کلیدواژه در رسانهها دیده میشد. شاید هم علت این موضوع کینه ورزیهای با منشاء حذف شدن مطالب تبلیغاتی و کاملاً شخصی ایشان در مجموعه رسانههای مددکاری اجتماعی ایرانیان باشد.»
دعوت به تأمل و تمرکز بر فعالیت داوطلبانه
دکتر طلسچی یکتا، در پایان، با اشاره به توصیهای از سوی یکی از دوستان، به این فرد دعوت به تأمل میکند: «شما در این سن و سال که در خوشبینانهترین حالت نصف عمر مفید یک انسان را رد کردهاید، باقی عمر زمان برداشت محصول و به محصول رسیدن تلاشها و زحماتتان است، بهتر نیست کمی در این مدت زمان باقیمانده بر اعصاب و روحیه خودتان مسلط باشید، کمتر به مادیات فکر کنید و کمی تمرین فعالیت داوطلبانه و غیرمادی داشته باشید. باور بفرمایید کار داوطلبانه خیلی حال آدم را خوب میکند و باعث آرامش روح و روان انسان میشود.»
او با تأکید بر اهمیت خودکفایی سازمانهای دولتی در زمینه آموزشهای تابآوری، میگوید: «خودکفا شدن سازمانها و نهادهای دولتی کشور در حیطه آموزش های تاب آوری صرفاً به تحرکات رسانه ای ما مربوط نمی شود، سازمانهای دولتی استراتژی ها و ساختار و سیاستگذاری های اختصاصی خودشان را دارند.»
پیامدهای مناقشه و اهمیت حفظ شأن تخصصی
این مناقشه، نشاندهنده اهمیت حفظ شأن تخصصی و اخلاقی در حوزه تابآوری و لزوم توجه به پیشینه و دستاوردهای متخصصان این حوزه است. همچنین، بر اهمیت ارائه محتوای آموزشی باکیفیت و مبتنی بر شواهد علمی و دوری از رویکردهای تبلیغاتی و انحصاری تأکید میکند.
دکتر طلسچی یکتا، در پایان، با اشاره به فقدان یکی از دوستان دوران نوجوانیاش، میگوید: «زندگی همین اندازه بی ارزش است و بهتر است قدر دوستیها بدانیم و حرمت نون و نمکی که خوردیم را نگهداریم.» این سخنان، تأکیدی بر اهمیت ارزشهای انسانی و ضرورت ایجاد فضای همدلی و همکاری در جامعه تخصصی تابآوری است.
کاری از مونا اصفهانی
*عضو تیم تحریریه پایگاه خبری مددکار نیوز
