عضویت بینالمللی: ابزاری برای خدمت یا تابلویی برای نمایش؟
پایگاه خبری مددکار نیوز: سالهاست که افتخار عضویت در نهادهای بینالمللی، مانند مدالی بر سینه برخی انجمنها و سازمانهای غیردولتی میدرخشد. اما سوال اساسی اینجاست: این عضویتها تا چه اندازه به بهبود شرایط جامعه هدف و اعضای داخل کشور منجر شده است؟ آیا این ارتباطات جهانی، تبدیل به اهرمی مؤثر برای دفاع از حقوق و منافع ملی شده یا صرفاً به عنوان یک رزومه پرطمطراق باقی مانده است؟
عضویت در فدراسیونها و مجامع بینالمللی، زمانی ارزشمند است که بتواند دستاوردهای ملموسی برای کشور به ارمغان آورد. این دستاوردها میتوانند شامل انتقال دانش و فناوری، جذب حمایتهای تخصصی بینالمللی، تأثیرگذاری بر استانداردهای جهانی به نفع منافع ملی، و مهمتر از همه، ایفای نقش مؤثر در عرصه بینالملل در سختترین شرایط باشد.
متأسفانه گاهی شاهد آن هستیم که این عضویتها در لحظات بحرانی و هنگامی که کشور بیشترین نیاز را به صدای رسا و دفاع بینالمللی دارد، خاموش میمانند.
وقتی کشوری تحت فشارها و تهاجمات قرار میگیرد، انتظار میرود انجمنهای عضو نهادهای جهانی، نه تنها در مکاتبات خصوصی، بلکه با صدای بلند و علنی در تریبونهای بینالمللی از حقوق آن کشور دفاع کنند.
سکوت یا اقدام نیمبند در چنین شرایطی، نه تنها کمکی نمیکند، بلکه میتواند به نوعی تأیید ضمنی وضعیت موجود تعبیر شود.
ارزش واقعی یک انجمن در گرو کارکرد اثربخش آن برای جامعهای است که در آن خدمت میکند. اگر عضویت در نهادهای بینالمللی نتواند در روزهای سخت، به داد مردم و کشور برسد و تنها به عنوان یک دستاورد تشریفاتی مطرح شود، باید در کارآمدی و اولویتهای آن انجمن بازنگری جدی صورت پذیرد.
مسئولیت انجمنهای حرفهای و سازمانهای غیردولتی در قبال کشورشان، سنگینتر از جمعآوری عنوانهای بینالمللی است. آنها باید بتوانند از این ظرفیتها برای پیشبرد اهداف ملی، بهبود شرایط زندگی مردم و دفاع از حقانیت کشور در عرصه جهانی استفاده کنند. در غیر این صورت، این عضویتها به جای آنکه پل ارتباطی باشند، ممکن است به دیواری بلند بین آرمانهای ملی و نمایشهای بینالمللی تبدیل شوند.
وقت آن است که معیار ارزیابی انجمنها از «تعداد عضویتهای بینالمللی» به «میزان تأثیرگذاری این عضویتها در بهبود شرایط داخلی و دفاع از منافع ملی» تغییر کند. تنها در این صورت است که این ارتباطات جهانی، معنای واقعی خود را پیدا میکنند.
