اولویتبندی روز ملی مددکاری اجتماعی و سازمان نظام مددکاری در ایران
تعیین روز ملی مددکاری اجتماعی میتواند یک اقدام مکمل باشد، اما نباید از اولویت اصلی که رفع مشکلات و بهبود شرایط کاری مددکاران است، غافل شد
اولویتبندی روز ملی مددکاری اجتماعی و سازمان نظام مددکاری در ایران
پایگاه خبری مددکار نیوز: مسئله تعیین روز ملی مددکاری اجتماعی و تشکیل سازمان نظام مددکاری، مباحثی هستند که در بطن خود چالشها و نیازهای عمیق جامعه مددکاری ایران را جای دادهاند. در حالی که ایجاد یک روز ملی میتواند به ارتقای جایگاه اجتماعی مددکاری و افزایش آگاهی عمومی کمک کند، اما اولویت اصلی و فوری باید معطوف به رفع مشکلات و نیازهای ملموس مددکاران باشد.
مشاورین حوزه سلامت محور در وزارتخانهها، با درک عمیق از نقش حیاتی مددکاران در نظام سلامت و جامعه، میدانند که مسائل شغلی، روانشناختی و معیشتی مددکاران نیازمند توجه فوری هستند.
حجم کاری سنگین، کمبود منابع، عدم امنیت شغلی و فقدان چشمانداز روشن، سلامت روان مددکاران را تهدید کرده و کیفیت خدمات ارائه شده را تحت تاثیر قرار میدهد.
آیا تعیین یک روز ملی در این شرایط، اولویت اول است؟ پاسخ منفی است. در حالی که این اقدام میتواند جنبه نمادین و فرهنگی داشته باشد، اما به تنهایی نمیتواند گرهگشای مشکلات واقعی مددکاران شود.
اولویت اول، پیگیری جدی و عملیاتی مسائل و مشکلات جامعه مددکاری است. این شامل موارد زیر میشود:
- تدوین و اجرای نظام رتبهبندی مشاغل مددکاری: ایجاد مسیرهای پیشرفت شغلی و افزایش حقوق و مزایا.
- تامین امنیت شغلی مددکاران: تبدیل وضعیت نیروهای قراردادی و رفع تبعیض در استخدام.
- ارائه آموزشهای تخصصی و بهروز: ارتقای دانش و مهارتهای مددکاران در حوزههای مختلف.
- حمایت روانشناختی از مددکاران: ایجاد مراکز مشاوره و پشتیبانی برای کاهش استرس شغلی و فرسودگی.
- تخصیص بودجه کافی برای خدمات مددکاری اجتماعی: افزایش دسترسی به خدمات مددکاری برای اقشار آسیبپذیر.
سازمان نظام مددکاری اجتماعی نیز در این راستا میتواند نقش مهمی ایفا کند، اما تنها طرح موضوع سازماندهی کافی نیست.
سازمان باید به عنوان یک نهاد مدنی قدرتمند، نماینده واقعی حقوق و منافع مددکاران باشد و با ارائه راهکارهای عملی و کارآمد، در جهت بهبود شرایط آنها گام بردارد.
به طور خلاصه، تعیین روز ملی مددکاری اجتماعی میتواند یک اقدام مکمل باشد، اما نباید از اولویت اصلی که رفع مشکلات و بهبود شرایط کاری مددکاران است، غافل شد.
رویکرد باید راهکارمحور و عملگرایانه باشد تا بتوان گامهای موثری در جهت ارتقای جایگاه مددکاری اجتماعی در ایران برداشت.
